گفتنی ها
|
من یه قطره تو یه دریا من یه ذره تو یه دنیا تو یه شعر باشکوهی من یک نقطه الفبا خود بدونم شبهای بی کسیاموبا تو تا صبح برسونم اگه قابلم بدونی با تو موندنی ترینم با توسبزم اما بی تو من درخت بی زمینم فکردیدن گل روت مثل رویاهای دوره تو کدوم شهری که انگار همه راهاش بی عبوره ای همیشگی ترینم می خوام عاشق تو باشم می خوام از توجون بگیرم اگه لایق تو باشم
شعری که واست نوشم پسندیدی دوباره به تو بر خورد بود انگار بهت گفتم ستاره دو سه خطی که نوشتم راستشو بخوای بریدم چون دیدم همه رسیدن من یک عمر نرسیدم خط دوم که تموم شد واقعاََََََََََََََکم آوردم دو سه بارتو خط سوم ترو به خدا سپردم
گل سرخ گل سرخ موضوعی که در ابتدا ساده به نظر می رسد اما کمی که فکر می کنی می بینی این ترکیب وصفی اختصاصی چه معنای وسیعی درادبیات ما دارد ادبیاتی که طی قرن ها مثل طفلی نوپا در ابتدای تولد خود آهسته آهسته شکل گرفته وباشکل گیری خود مضامین ، شعرهای زیبا تر کیب های وصفی و تشبیهی ، استعاره ها تشبیهات و تشخیص های بدیع وتازه ای به ارمغان آورده است و جان تازه ای در رگهای ادبیات کهن دمیده است، یکی از محصولات آن ترکیب گل سرخ است که درنگاه اول معنی ساده یک گل ، گلی به رنگ سرخ برای ذهن تداعی می کند . اما همین معنی ساده در طی این قرنهای طولانی ادبیات در معنی در نوع نگاه کردن به آن تحولاتی بوجود آمده است هر شاعری هر ادیبی با نوع نگاه خود در لحظه ی خاص بادیدن این گل سرخ چنان شور وهیجانی در نگریستن به این گل به او دست داده است. که طاقت نیاورده ودر اشعاروگفته های خود آن را مظهر یک آدم بی تاب می داند ، بی تابی یکی از مظاهر عشق است ویک عاشق است که بی تابی و بی طاقتی به او دست می دهد و تعبیری زیبایی از این گل سرخ، شور وشعف عشقی است که بادیدنش درذهنش تداعی شده است واین گونه است که گل سرخ دیگر فقط یک گل سرخ نیست بلکه نمادی از عشق ، یک عشق شور انگیز به خالق زیباییها و خالق زیبا آفرین هستی و خالق گل سرخ است . گل سرخی که خود اکنون نماد عشق و زیباییهای خدا وندگار عالمیان است. گلی که به نوعی دارد شکر وسپاس خود را نسبت به زیباآفرین خود اعلام می دارد. در شعر های شاعران کهن تا شاعران نو این تعبیر زیبا به کار رفته است. در شعر شاعر خوش سخن سهراب سپهری که چه زیبا می سراید: کارما نیست شناسایی راز گل سرخ کارما شاید این است که درافسون گل سرخ شناور باشیم
اسم تو اسم تو زیباست اسم تو خلاصه ی بهشت است اسم تو خود توست زیبا روئوف دوست داشتنی توشگفت تر ین حقیقت زمانه و شگفت ترین حادثه عمر منی ساده می گویم با تکراری ترین سخن : دوستت دارم.... ........
توي تاريكي جاده توبرام فانوس راهی وقتی که خسته وتنهام تو برام پشت وپناهی تو باخیالت منو تو ابرا می بردی توی اوج کهکشونها غصه منو می خوردی
خانه ام وقتی که می آیی تمامش مال تو،هر چه دارم غیر تنهایی صد دو بیتی ،صد غزل دارم وحتی یک بغل شعر های خوب و نیمایی بی کران سینه اقیانوس ای آرام دل .این پری خوب دریایی باز هم بیت در پایان شعرم مال من شعر های خوب بالایی
کلام خود را با عشق آغاز می کنم که بیانگر هر صحبتی است زندگی یعنی حرکت و نه ایستادن ، دنیایی که ما در آن زندگی می کنیم پست تر از آن است که به آن دل ببندیم فقط می توانیم از آن به عنوان پلی استفاده کنیم کاش می شد :هیچکس تنها نبود ، کاش می شد دیدنت رویاء نبود گفته بودی باتو می مانم ولی ، رفتی وگفتی که اینجا جا نبود من دعا کردم برای بازگشت ، دست های تو ولی بالا نبود باز هم گفتی که فردا می رسی ، کاش روز دیدنت فردا نبود اما افسوس که روزگارم برخلاف آرزوهایم گذشت مدتی است که یار ندیده ام پس بامن وفا نکرد. |
About
فروردین 1387 بهمن 1386 دی 1386 آذر 1386 Links
همراز |
اگه گستاخی نباشی تو رو مال
